Parafia Bujaków

Śmierć nie może być jednak czymś tak do końca złym, skoro przeszedł przez nią Bóg. Bóg, z tego co ludzkie, nie przeżył tylko własnego grzechu. Czyli tylko grzech musi być jedyną tak naprawdę złą rzeczą. Nie oznacza to jednak, że mamy się cieszyć śmiercią. Jesteśmy stworzeni do życia wiecznego, czyli takiego, w którym już nie ma przemijania. A śmierć mówi o przemijaniu. Nie jest więc celem naszego życia, ale mówi o tym, że jesteśmy już blisko celu, bo powoduje, że oto przemija (kończy się) wszystko, co może przeminąć (skończyć się).

ROCZNICA POŚWIĘCENIA NASZEGO KOŚCIOŁA Jezus przyjaciel celników i grzeszników, staje pośród nas. Czy chcę takiego przyjaciela, czy chcę Jego miłosierdzia, czy chcę Jego pomocy?Celnik jest przykładem modlitwy nieustannej, modlitwy wytrwałej, modlitwy, która może dzień i noc wołać do Boga o miłosierdzie dla mnie, dla świata i dla ciebie.

Przed tygodniem wołaliśmy „Panie przymnóż nam wiary”.Dzisiaj pragniemy takiej wiary, która uzdrawia serce, uzdrawia wspomnienia, uzdrawia relacje. Pragniemy takiej wiary, której doświadczył Naaman, który na słowo proroka zanurzył się w wodach Jordanu.

Potrzebuję wiary większej, żeby, jak mówi ta Ewangelia, zmieniły się relacje między nami.I o tym opowiada sytuacja, kiedy sługa wraca do domu po całym dniu pracy na roli. I w tym świecie starożytnym, gdzie często sługa był własnością pana, Jezus mówi o słowie, które zmienia relacje. Następuje nieoczekiwana zamiana miejsc, bo oto mamy pana, który służy, pana, który dziękuje słudze, za to co wykonał.Tutaj także potrzeba wielkiej wiary, żeby relacje między nami stawały się bardziej Boże, to znaczy bardziej ludzkie.

Słyszymy dziś w przypowieści naukę, która potwierdza istnienie piekła nie w tym znaczeniu miejsca, ale rzeczywistości cierpienia, tęsknoty i trawiącego ognia, który wypala nas i jest nieustający. Drogą do tego jest nasze dzisiejsze życie, często bez Boga – mimo że wiemy i wierzymy, że On jest. Życie to nie jest tylko bogactwo, nieustanna zabawa i przyjemności, w których często nie widzimy wokół siebie bliźnich cierpiących i potrzebujących, a zarazem czekających na choćby jeden okruch serca.

Nasza wiara, aby była autentyczna, musi sięgać konkretów codziennego życia. Dzisiaj Pan Bóg pyta nas o nasze odniesienie do ludzi i o dysponowanie dobrami materialnymi. Oszustwo, wyzysk, chciwość nie pozostaną bez konsekwencji. I do nas skierowane są słowa: Zdaj sprawę z twego zarządu. Póki mamy czas, możemy sobie zjednywać bliźnich. Tylko okazując miłosierdzie ludziom, możemy liczyć, że i Bóg nam je okaże.

Nic w naszym życiu nie może konkurować z Panem Jezusem. Cokolwiek nas odciąga od Niego, winno się stać przedmiotem naszej nienawiści. Nie sposób być Jego uczniem, jeśli nie podejmie się radykalnej decyzji wyboru drogi krzyża i odrzucenia wszystkiego, co oddala nas od Jezusa. Ponieważ sami na taką wolność nie potrafimy się zdobyć, musimy prosić w modlitwie o dar Bożej mocy i mądrości z wysoka.

Jezus jest bacznym obserwatorem. Patrzy jakie miejsca zajmują Faryzeusze. On patrzy na moje serce. Jakie ono jest?

Warto zapamiętać psalm tej niedzieli, jeden z najkrótszych w Biblii – 117-ty: „Chwalcie Pana wszystkie narody” i odpowiedź jaką śpiewamy: „całemu światu głoście Ewangelię”.